Biri Bana Desin ki…
Seyyaf’ın tuvalet eğitimi muhabbetinde bugün üçüncü gün bitti, ben de bittim! Yok anacığım, hamile halde hiç çekilmiyor, stres topu gibiyim resmen evde. He bir de bahar temizliğine başlamayayım mı! Ne baharı, ne çabuk baharı getirdin, daha şubat bitmedi, iyi ki cemre havaya düştü, sen de hemen havaya girmişsin diyenler için de hatırlatayım, 31.haftasında bir hamiş olarak ve gittikçe her gün daha ağırlaşan biri olarak olaya bir an önce el atmam lazımdı. Oysa benim de niyetim doğuma yakın temizlik yapıp, pırıl pırıl eve bebeği getirmekti ama bu ağırlık gittikçe artarsa, evin hali de içler acısı olacaktı. Neyse efenim uzatmayayım. Yani bir taraftan temizlik işleri ile uğraşıp, diğer taraftan Seyyaf’ın çişiyle kakasıyla uğraşınca bana “geldiler!”. Her seferinde çişini yaptıktan sonra “annem çişim geldi” cümlesini kuran çocuğa tahammül etmek zor. Bir de ters bir etki yapmasın diye çaktırmıyorum güya, hiç kızmak sinirlenmek yok ya hani, bu kez de her şeye kızar oluyorum. Yani orada atamadığım siniri başka şeylere yönlendiriyorum; çocuk gak dese bağırıyorum guk dese bağırıyorum. Arada bir kendime gelip “rahatla biraz geçecek” diyorum ama kendim bile inanmıyorum, yani tabir-i caizse “yemiyorum!”.
Anneannesine dedim ki bugün: “Bu iş böyle mi olur gerçekten, doğru yolda mıyım? Hani biri bana desin ki evet, doğru yoldasın, bu iş böyle olur, bizde böyle yaptık ve bir kaç zaman sonra(ne kadar olduğu çocuğa göre değişir) tuvaletini küloduna işemeden söyleyecek” Anneannesi: “Tabi böyle oluyor kızım, ya nasıl olacak! Zamanla o da geldiğini fark etmeye başlayacak ve işemeden söyleyecek, illa ki birazını da kaçırır ama en azından fark eder ve tuvalete oturtacak zamanın olur”. O dedi, dedi de ben size sesleniyorum ey şu an bu yazıyı okuyan ve çocuğuna tuvalet alışkanlığı kazandırmış anneler: Doğru yolda mıyım? Her seferinde çişini yaptıktan saniyeler sonra anne çiş diye yanıma gelen bu velet, geldiğini fark etmeye başlayacak mı? Benim uygulamam şu: Yaklaşık bir saatte bir çiş yaptığını ve her yemeğin arkasından az da olsa kaka yaptığını fark ettim. Artık sürekli çiş var mı diye sormuyorum, biraz zaman geçince lazımlığa oturtup, hadi çiş yap bakalım diyorum, ses efekti eklemeyi de unutmuyorum: “çişşşşşşşş” Ama yok, o an tık yok. Kalkıyoruz, birkaç dakika sonra anne çişş diye koşuyor. Hani bu da saniyelik bir iş. Bazen bir saat sonra, bazen 55 dakika sonra bazen 65. Nasıl olacak bu iş? Böyle böyle derken alışacak mı? Tahmini kaç gün sürer bilemiyorum, daha üç gün oldu çok sabırsız olduğumu da biliyorum. Ama doğru yaptığımdan emin olsam, sabretmek çok daha kolay olacak eminim.
Ne dersiniz? (yorumlarda uzun uzun kendi uygulamalarınızı anlatsanız da olur valla, hatta daha makbule geçer
)



